+306989847446  |        
Μετάφραση στα Ελληνικά  Translation in English

Πώς η Διατροφή & Σκέψη προγραμματίζουν το DNA

H διατροφή που ακολουθούμε στη καθημερινότητα μας και οι σκέψεις μας είναι άρρηκτά συνδεδεμένες με το DNA μας.

Όλοι γνωρίζουμε την θρυλική ρήση του Ιπποκράτους:
"Kάνε το Φαγητό το φάρμακό σου"

 Αυτό που δεν ξέρουμε, είναι πως το φαγητό, δεν είναι απλές θερμίδες - άλλωστε ούτε εμείς είμαστε απλά καλοριφέρ! - αλλά εντολές που προγραμματίζουν το DNA μας.



Ο ρόλος των λιπιδίων και της γλυκόζης

Ο ρόλος των λιπιδίων και της γλυκόζης είναι ιδιαίτερα σημαντικός για τη λειτουργία του μεταβολισμού του κάθε ατόμου.

Για την κλινική διατροφή, το να φας 1 λουκουμά 250 θερμίδων με το να φας έναν αβοκάντο 250 θερμίδων, εκτός από την διαφορά σε ζάχαρη, κορεσμένα λίπη, φυτικές ίνες και βιταμίνες, δεν υπάρχουν άλλες διαφορές.

Για την επιγενετική επιστήμη όμως, οι διαφορές είναι τεράστιες!

Τα πρόσφατα αποδεικτικά στοιχεία αναφέρουν αλλαγές βάση διατροφής, ορισμένων σημαντικών γενετικών στοιχείων που ονομάζονται miRNAs.

Αυτά τα μικροσκοπικά στοιχεία, ασκούν τεράστιες ρυθμιστικές επιδράσεις στον μεταβολισμό του φαγητού.

Ειδικά σε δύο πολύ συγκεκριμένα στοιχεία:

 

Γλυκόζη & Λιπίδια

Δηλαδή τα δύο στοιχεία που σχετίζονται άμεσα με Παχυσαρκία και τις 3 σοβαρότερες ασθένειες:

Καρκίνο - Καρδιαγγειακά - Σακχαρώδη Διαβήτη

Το ακόμη σημαντικότερο στοιχείο όμως είναι πως αυτή η επίδραση δρα για χρόνια, πολύ πριν την εμφάνιση ή / και τη διάγνωση αυτών των μεταβολικών διαταραχών που σχετίζονται με την παχυσαρκία και μπορούν να οδηγήσουν στην ασθένεια.

Η διατροφή δεν δρα λοιπόν ως απλά ένα θερμιδικό σύστημα, αλλά σαν πανίσχυροι επιγενετικοί παράγοντες που έχουν σημαντικό ρόλο στην έκφραση των γονιδίων του μεταβολισμού: Λιπίδια & Γλυκόζη.

Γονίδια – Παχυσαρκία - Διατροφή

Υπάρχουν πλέον επαρκώς αξιόπιστα επιστημονικά στοιχεία, από 222 μελέτες που διεξήχθησαν για τα γονίδια και την παχυσαρκία, ώστε να μπορέσουμε να πούμε ότι υπάρχουν 71 γονίδια που είναι δυνητικοί ρυθμιστές της παχυσαρκίας.

Από αυτά, 15 γονίδια είναι στενά συνδεδεμένα με το σωματικό λίπος.

 

Είναι επομένως φυσικό να νομίζουμε ότι δεν υπάρχει μόνο ένας τύπος παχυσαρκίας, αλλά πολλοί τύποι με παρόμοιους φαινότυπους (1).

Και τώρα περνάμε στο σημαντικότερο στοιχείο της Έρευνας!

 

To Tμήμα Επιστημών της Υγείας, του Πανεπιστημίου της Γρανάδα μας αναφέρει ξεκάθαρα πως από το 2005 και μετά, γνωρίζουμε οτι εμπλέκονται πάνω από 600 γονίδια τα οποία συμμετέχουν ως παράγοντες παχυσαρκίας!

600 γονίδια τα οποία αυξάνουν συνεχώς με νέες ανακαλύψεις...

Πόσο εύκολο είναι λοιπόν, να εστιάσουμε σε κάθε ένα γονίδιο ξεχωριστά;

Και ακόμα και αν το καταφέρουμε, πως θα είμαστε σίγουροι, οτι μόνο 1 γονίδιο είναι υπεύθυνο την ώρα που έρχονται δεκάδες νέες ανακαλύψεις κάθε χρόνο που εμφανίζουν και νέα γονίδια και νέους παράγοντες;

Mήπως υπάρχει κάποιο βαθύτερο μοτίβο το οποίο δεν βλέπουμε;

 
Ας κοιτάξουμε λίγο καλύτερα το πρόβλημα.

Οι έρευνες αναφέρουν πως ο λόγος που αυτά τα γονίδια δεν λειτουργούν καλά, είναι οι μεταλλάξεις τους.

 

Μεταλλάξεις γονιδίων

Οι μεταλλάξεις των γονιδίων είναι υπεύθυνες για τις παθογόνες αλλαγές που συνδέονται με την ανάπτυξη της παχυσαρκίας (2).

Άρα είναι ξεκάθαρο πως οι έρευνες αναφέρονται σε Μεταλλάξεις γονιδίων*

 * (Γονίδιο Λεπτίνης, Υποδοχέας Λεπτίνης, καρβοξυπεπτιδάση 1, AgRP στον υποθάλαμο, προοπιομελανοκορτίνη (POMC, POMC 6-8) υποδοχείς μελανοκορτίνης 3 - 4).

 

Τι όμως προκαλεί τις μεταλλάξεις αυτές;

Οι ερευνητές είναι ξεκάθαροι:

"Θα πρέπει να σημειωθεί, ότι οι γενετικές αλλαγές που οδηγούν στην ανάπτυξη των παχύσαρκων φαινοτύπων τείνουν να υπερεκφράζονται ως αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασής τους με τους περιβαλλοντικούς παράγοντες" (Jimenez 2011).

Άρα μήπως, όταν εστιάζουμε σε κάθε γονίδιο ξεχωριστά, είναι σαν να κυνηγάμε χίμαιρες;

Mήπως το κλειδί σε κάθε μετάλλαξη είναι ξεκάθαρα ο τρόπος ζωής μας ;

 



Μήπως oι κακές διατροφικές επιλογές, η ελλιπή άσκηση και ο παράγοντας στρες (περιβαλλοντικοί παράγοντες) μπορεί να μην έχουν άμεσα αποτελέσματα, αλλά αργά αλλά σταθερά, αναγκάζουν τα κύτταρα και τα γονίδια μας να μεταλλαχτούν;

Μήπως όσο καιρό το έμβρυο βρίσκεται σε κατάσταση κύησης, τα γονίδια του, .επηρεάζονται δραστικά από την συναισθηματική κατάσταση της μητέρας του;

 

(Bergh 1990, Beckwith 1999, Huot 2004, Kinsella & Monk 2009,

Ferrari et al. 2018).

 

Μήπως τελικά η κακή διατροφή και η ελλιπή άσκηση είναι το φυτίλι της μετάλλαξης των γονιδίων;

Μήπως όταν ο Αριστοτέλης μας έλεγε πως "Τα συναισθήματα της Ψυχής ασκούν την επίδρασή τους στο σώμα", μιλούσε για μια πολύ βαθύτερη αλήθεια, ικανή να αλλάξει ακόμα και την έκφραση των γονιδίων;

Mήπως τελικά η Αταραξία, όπως την περιέγραψε ο Επίκουρος, μαζί με την διατροφή και την άσκηση, είναι οι 3 πυλώνες για την υγεία;

Άρα μήπως αν ένας από αυτούς τους 3 πυλώνες δεν λειτουργεί σωστά, αυτόματα καταρρέει το τρίγωνο της Υγείας;

H τελική επιλογή είναι δική σου.

Άλλωστε η μοναδική γωνία στο σύμπαν που με βεβαιότητα μπορείς να αλλάξεις είναι ο Εαυτός σου

"Αλντους Χαξλευ"

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

 

  1. Cheverud JM, Lawson HA, Fawcett GL, Wang B, Pletscher LS, Fox R, et al. Diet-dependent genetic and genomic imprinting effects on obesity in mice. Obesity. 2011;19: 160-70.1. 
  1. Barsh GS, Farooqi S, O‘Rahilly S. Genetics of body-weight regulation. Nature. 2000;404:644-51. 
  1. González Jiménez 2011. Genes and obesity:A cause and effect relationship􏰀. Departamento de Enfermería, Facultad de Ciencias de la Salud, Universidad de Granada, Granada, Spain. Endocrinol Nutr. 2011;58(9):492-496 
  1. European Child & Adolescent PsychiatryMechanisms underlying the effects of prenatal psychosocial stress on child outcomes: beyond the HPA axis. October 2014, Volume 23, Issue 10, pp 943–956 | 
  1. Bergh, B R H Van den 1990. The Influence of Maternal Emotions During Pregnancy on Fetal and Neonatal Behavior. Pre and Peri-natal Psychology Journal; New York Vol. 5, Iss. 2, (Winter 1990): 119-130. 
  1. Federica Ferrari, Flavia Faccio, Fedro Peccatori, Gabriella Pravettoni 2018. Psychological issues and construction of the mother-child relationship in women with cancer during pregnancy: a perspective on current and future directions. BMC Psychol. 2018; 6: 10. 
  1. Newport D, Wilcox M, Stowe Z. 2002. Maternal depression: a child's first adverse life event. Semin Clin Neuropsychiatry. 2002 Apr;7(2):113-9. 
  1. Beckwith L, Howard J, Espinosa M, Tyler R. 1999. Psychopathology, mother-child interaction, and infant development: substance-abusing mothers and their offspring.Dev Psychopathol. 1999 Fall;11(4):715-25. 
  1. Huot RL, Brennan P, Stowe Z, Plotsky P, Walker E. 2004. Negative affect in offspring of depressed mothers is predicted by infant cortisol levels at 6 months and maternal depression during pregnancy, but not postpartum. Ann N Y Acad Sci. 2004 Dec;1032:234-6. 
  1. Michael T. Kinsella and Catherine Monk, 2009. Impact of Maternal Stress, Depression & Anxiety on Fetal Neurobehavioral Development. Clin Obstet Gynecol. 2009 Sep; 52(3): 425–440.

 

Stratos Melitis

Health Coach & Author

Οι άνθρωποι ζητούν την υγεία τους, από τους θεούς, χωρίς να γνωρίζουν πως οι προϋποθέσεις βρίσκονται μέσα τους. "Δημόκριτος". Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω, για την επιλογή...
Κλείστε Ραντεβού

ΓΡΑΦΕΙΟ

  • Γεωργίου Παπανδρέου 76,
    Ζωγράφου, 157 73
  • +30 698 98 47 446
  • Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.